This blog gives you regular updates on the activities of Future Worlds Center and keeps you informed about events happening within the civil society sector, both in Cyprus and around Europe.
Friday, 26 September 2008
FWC Welcomes International Interns
Please contact Larry Fergeson for information on Internships at FWC.
FWC SDDP Team in Romania
As part of the UCYVROK project (Uniting for Citizenship and participation: Youth promoting Vulnerable groups’ Rights, Opportunities and Knowledge) Future Worlds Center staff members Larry Fergeson, Yiannis Laouris and Kerstin Wittig facilitated a Structured Design Dialogue Process (SDDP) in Romania. Participants from Bulgaria, Slovakia, Romania, Hungary, Latvia and Poland engaged in Structured Dialogue about what an ideal society that is culturally diverse and inclusive looks like. The process was a huge success and produced a very detailed map of descriptors. The full report will be presented at the UCYVROK International Conference in Cyprus on 8 November in Larnaca, Cyprus at The Golden Bay Hotel.
For more information about Structured Design Dialogue Process (SDDP) please read the book: How People Harness their Collective Wisdom and Power - Alexander N. Christakis with Kenneth C. Bausch, (Information Age Publishing, Greenwich, CT, March 2006)
Monday, 15 September 2008
FWC is shortlisted for IPE grant
The project will address Internet safety issues with the aim to achieve an in-depth understanding regarding safety breaches and protective measures and actions, primarily within the family environment. For this purpose, a limited section of the Online Virtual Environment, Second Life, will be customized to host study teams who will be playing on the Internet and will be “exposed” to real risks in a controlled way. Project participants are expected to develop skills in recognising safety pitfalls and dealing with them as well as appreciate Internet Risks in their true dimension.
The very difference between real Internet-related risks and Internet-related risks as perceived by adults (parents) could constitute a new type of risk in itself. There is a similar difference between the means to deal with these risks and the means to deal with these risks as perceived by adults (parents). The conception adults (parents) have on what (their) children do when they “play” (spend time) on the Internet is largely based on ignorance; certainly experiential ignorance in that they have not “played” (spent time) on such activities themselves and often ‘literate ignorance’ in that they have not studied the matter. Media and church hype add insult to injury. Furthermore, there is a difference between the real attitude of adults (parents) towards their children (in general, and with respect to their children’s activities on the Internet) and their self-perceived attitude. There is a further difference between their real attitudes and the results of their behavior.
The project will study the attitude of such adults towards the fact that their children immerse themselves into video games (Second Life in particular). Specifically, the project team will study the change in attitudes of the adults regarding the activities of their children and the risks related before and after they had an opportunity to “play” along with their children for several months.
Target groups addressed will be parents (of 12-15 year old girls and 13-16 year old boys) who are teachers (preferably at high schools where they have pupils of the same age as their children) who will fall into specific, predefined clusters, along with their children. Each study team will consist of one or two parents-teachers with their one or more children / nephew and / or their friends.
Project outputs, products and results will include, among others, i) a customized area in the Virtual, Online Environment “Second Life”, ii) a portal supporting project work, dissemination activities and project participants, iii) recorded research on internet safety risks as perceived by adults and teenagers of the study teams and most importantly the possible change in attitudes before and after game playing. This research aims at concluding to a suggested methodology on an original approach in developing an Internet Safety Culture which could be used as a bases for learning material at various levels and in particular for teacher training.
Portland State University Students visit Cyprus
This year Future Worlds Center will give a presentation to the students at the Russian Cultural Centre located at 16 Alasias Street, Nicosia on 16 September at 14.00. The Russian Cultural Centre contains a library with Russian books, periodicals, music, film, and other media. For Russian natives, this is a good place to make contacts and arrange for Greek and/or English lessons. The center also hosts cultural events and exhibitions, particularly those pertaining to the arts.
Russian Cultural Centre:Corner of Alasias & Zenonos St.Tel.:


Центр Русского Науки и Культуры - Здесь хорошое место найти информацию о языковых курсах в никосии. Библиотека. Художественные выставки.
New Talk of the Island Web Site
http://talkoftheisland.wetpaint.com/
Have a look around and give a listen to your favorite radio programme coming to you from Cyprus.
Save the Date
Save the Date
for the european union funded youth in action programme project
organised by lead partner
future worlds center
Uniting for Citizenship and Participation: Youth promoting Vulnerable Groups' Rights, Opportunities and Knowledge (UCYVROK)
Project No.: 2007-3756/010-001
European Conference on Youth Inclusion and Youth Participation
Saturday, 08 November 9.00 until 16.00
Golden Bay Hotel
Thursday, 4 September 2008
Envisioning a culturally diverse and inclusive society: Structured Dialogue Workshop in Romania
The workshop will be attended by project partners and youth from Poland, Slovakia, Latvia, Hungary and Romania. The participants will engage in a democratic and structured dialogue to develop a joint vision for a culturally diverse and inclusive society.
For further information about the project go to the UCYVROK website or email the project coordinator.
For further information about Structured Dialogue click here.
Thursday, 14 August 2008
FWC shortlisted for new EU Project
- Increase confidence building between the Turkish Cypriot and Greek Cypriot youth (18-30)
- Create opportunities for youth to actively engage in reconciliation activities
- Promote inter-cultural dialogue and its methods and language as a concept and as the means for envisioning a future Cyprus
- Enable Turkish Cypriot and Greek Cypriot youth to challenge their own stereotypes and perceptions as well as to develop the capacity to challenge those of the community at large
Wednesday, 6 August 2008
Βασανιστήρια. Πόσο μακριά μας είναι;
Published in Χαραυγή (Monday 7 July 2008, p. 33)
26η Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα Θυμάτων Βασανιστηρίων από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών
Δρ Ηλίας Παπαδόπουλος
Παιδοχειρουργός
Ιατρικός Διευθυντής Μονάδας Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων
Αλήθεια πόσοι γνωρίζουμε ότι εξακολουθούν να υφίστανται τα βασανιστήρια; Οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας ότι τα βασανιστήρια είναι κάτι ξένο προς εμάς ή ότι έχουν περάσει στην ιστορία. Δυστυχώς όμως σήμερα στον 21ο αιώνα αυτά που αναφέρει ένα θύμα βασανιστηρίων δεν αποτελούν το σενάριο μιας φρικιαστικής φανταστικής ταινίας θρίλερ αλλά την ωμή πραγματικότητα.
Το Δεκέμβριο του 1998 κατά τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών καθιερώθηκε η 26η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα για τη Στήριξη των Θυμάτων Βασανιστηρίων.
Σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Αμνηστίας υπερβαίνουν τα 50 εκατομμύρια οι εκτοπισμένοι είτε στην ίδια τους τη χώρα είτε σε άλλη χώρα (αιτούντες άσυλο, παράνομοι, προσωρινά διαμένοντες κτλ). Υπολογίζεται χωρίς να είναι βέβαιο λόγω μη καταγραφής των περιστατικών ότι ένα ποσοστό από 15 – 35% των ανωτέρω έχουν υποστεί βασανιστήρια.
Τα βασανιστήρια αποτελούν θεμελιώδη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έχουν καταδικαστεί από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ως προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ενώ έχουν απαγορευτεί από εθνικούς και διεθνείς νόμους. Εντούτοις, τα βασανιστήρια εξακολουθούν να γίνονται καθημερινά, σε παγκόσμια κλίμακα. Μάλιστα δε θα περίμενε κανείς τα βασανιστήρια να λαμβάνουν χώρα μόνο σε κράτη που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση ή σε κράτη όπου υπάρχει βία και αυστηρή αστυνόμευση. Δυστυχώς όμως, σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστίας, οι χώρες στις οποίες χρησιμοποιούνται τα βασανιστήρια σε τακτική βάση είναι πέραν των 150 παγκόσμια. Λόγω της παγκοσμιοποίησης, κοινωνίες του λεγόμενου ανεπτυγμένου κόσμου έχουν έρθει σε επαφή με άτομα που έχουν υποστεί βασανιστήρια στις χώρες τους, με αποτέλεσμα να γίνει επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας κέντρου για τα θύματα των βασανιστηρίων σε όλες τις χώρες του κόσμου. Υπάρχουν πέραν των 200 τέτοιων κέντρων παγκόσμια.
Ένα τέτοιο κέντρο δημιουργήσαμε και στην Κύπρο το οποίο ονομάσαμε «Μονάδα Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων» (URVT – Unit for the Rehabilitation of Victims of Torture) και εδρεύει στη Λευκωσία. Η Μονάδα σχεδιάστηκε βάσει του Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων (Ι.Κ.Α.Θ.Β.) στην Αθήνα, που ανέλαβε την εκπαίδευση των επαγγελματιών που απαρτίζουν την Μονάδα μας (ιατρός, ψυχολόγος, κοινωνική λειτουργός, διοικητική λειτουργός κτλ). Το πρόγραμμα, αποτελεί το προϊόν συνεργασίας μεταξύ του Ι.Κ.Α.Θ.Β. και του Ινστιτούτου Νευροεπιστήμης και Τεχνολογίας Κύπρου (C.N.T.I.). Αυτό το πρωτοποριακό πρόγραμμα είναι εφικτό με την χρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων και της Υπηρεσίας Ασύλου και έχει σκοπό να βοηθήσει τα θύματα βασανιστηρίων, αλλά και τις οικογένειές τους, να ξανακτίσουν τη ζωή τους.
Η αποστολή μας είναι να βοηθήσουμε τα θύματα βασανιστηρίων προσφέροντας πολυδιάστατη θεραπεία και υπηρεσίες αποκατάστασης και να αυξήσουμε την ενημέρωση του κοινού για ζητήματα που αφορούν τα βασανιστήρια και την αποκατάσταση. Η καθολική θεραπευτική προσέγγιση που προσφέρει το URVT εμπερικλείει μια πλήρη σειρά υπηρεσιών που περιλαμβάνει ιατρική περίθαλψη, ψυχολογική στήριξη, παροχή νομικών συμβουλών και άλλων κοινωνικών υπηρεσιών. Η μονάδα έχει στενή συνεργασία με δίκτυο εθελοντικών φορέων, ιατρών και μεταφραστών γλώσσας και κουλούρας διαφόρων χωρών για να βοηθήσει τα θύματα βασανιστηρίων και τις οικογένειες τους να ανοικοδομήσουν τη ζωή τους.
Αυτή η Μονάδα χρειάζεται υποστήριξη από πολλούς εθελοντές οι οποίοι είτε θα βοηθούν στον επιστημονικό τομέα (γιατροί, δικηγόροι, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί κτλ.) είτε θα βοηθούν στη στήριξη των θυμάτων με διάφορους τρόπους (υλικούς ή πνευματικούς) όπου ο καθένας ευαισθητοποιημένος πολίτης μπορεί να βοηθήσει.
Σύμφωνα με το Άρθρο 5 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του 1948 και το Άρθρο 7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα του 1966 κανείς δεν επιτρέπεται να υποβάλλεται σε βασανιστήρια ούτε σε ποινή ή μεταχείριση σκληρή, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή τιμωρία. Κανένα πρόσωπο δεν θα υποβάλλεται χωρίς την ελεύθερη συγκατάθεσή του σε ιατρικούς ή επιστημονικούς πειραματισμούς.
Στο Άρθρο 1 του Πρώτου Μέρους της Σύμβασης κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας του 1984 τα βασανιστήρια ορίζονται σαν κάθε πράξη με την οποία, σωματικός ή ψυχικός πόνος ή έντονη οδύνη επιβάλλονται με πρόθεση σε ένα πρόσωπο, με σκοπό ιδίως να αποκτηθούν από αυτό ή από τρίτο πρόσωπο πληροφορίες ή ομολογίες, να τιμωρηθεί για μια πράξη που αυτό ή τρίτο πρόσωπο έχει διαπράξει ή είναι ύποπτο ότι την έχει διαπράξει, να εκφοβησθεί ή να εξαναγκασθεί αυτός ή τρίτο πρόσωπο, ή για κάθε άλλο λόγο που βασίζεται σε διάκριση οποιασδήποτε μορφής, εφ' όσον ένας τέτοιος πόνος ή οδύνη επιβάλλονται από δημόσιο λειτουργό ή κάθε άλλο πρόσωπο που ενεργεί με επίσημη ιδιότητα ή με την υποκίνηση ή τη συναίνεση ή την ανοχή του. Σύμφωνα δε με το Άρθρο 3 της ίδιας Σύμβασης κανένα κράτος - Μέρος δεν θα απελαύνει, δεν θα επαναπροωθεί ούτε θα εκδίδει πρόσωπο σε άλλο κράτος, όπου θα υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι αυτό το πρόσωπο θα κινδυνεύσει να υποστεί εκ νέου βασανιστήρια.
Η 29η Συνέλευση του Παγκόσμιου Ιατρικού Συλλόγου στο Τόκιο στις 10 Οκτωβρίου 1975 ασχολήθηκε με το ρόλο των γιατρών σε περιπτώσεις βασανιστηρίων και άλλων μορφών σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας προσώπων υπό κράτηση ή φυλάκιση. Από αυτή τη «Διακήρυξη του Τόκιο» απορρέουν κάποια πορίσματα που έχουν να κάνουν με το ιατρικό λειτούργημα και τα βασανιστήρια.
1. Σε καμία περίπτωση ο γιατρός δεν πρέπει να υποστηρίζει, να δικαιολογεί ή να μετέχει σε βασανιστήρια ή άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης, οποιαδήποτε και αν είναι η κατηγορία που αποδίδεται στο θύμα, οποιεσδήποτε και αν είναι οι πεποιθήσεις ή τα κίνητρα του θύματος και υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, περιλαμβανομένης και της ένοπλης σύγκρουσης ή πολιτικής διαμάχης.
2. Ο γιατρός απαγορεύεται να παρέχει τα μέσα που έχει στη διάθεσή του ως γιατρός (ιατρείο, εργαλεία, φαρμακευτικές ουσίες ή γνώσεις) για να διευκολύνει την εκτέλεση βασανιστηρίων ή άλλων μορφών σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή για να εξασθενίσει την αντίσταση του θύματος σ' αυτή τη μεταχείριση.
3. Ο γιατρός απαγορεύεται να παρευρίσκεται σε οποιαδήποτε διαδικασία στην οποία γίνονται ή απειλούνται να γίνουν βασανιστήρια ή άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης.
4. Ο γιατρός πρέπει να είναι ελεύθερος να αποφασίζει το είδος της θεραπείας που θα συστήσει στο άτομο του οποίου έχει αναλάβει την ιατρική φροντίδα. Ο βασικός ρόλος του γιατρού είναι να ανακουφίζει τους συνανθρώπους του χωρίς να εμποδίζεται στην άσκηση των καθηκόντων του από προσωπικά, συλλογικά ή πολιτικά αίτια.
5. Όταν ο κρατούμενος αρνείται να λάβει τροφή και ο γιατρός θεωρεί ότι ο κρατούμενος αυτός είναι σε θέση να κρίνει ολοκληρωτικά και ορθολογικά τις συνέπειες της ηθελημένης στέρησης τροφής, δεν πρέπει να υποβάλλεται σε υποχρεωτική σίτιση. Για την ικανότητα του κρατουμένου να σχηματίσει τέτοια κρίση πρέπει να αποφανθεί και ένας ακόμη ανεξάρτητος γιατρός. Επίσης ο κρατούμενος πρέπει να ενημερωθεί από το γιατρό για τις συνέπειες της άρνησης τροφής.
6. Ο Παγκόσμιος Ιατρικός Σύλλογος πρέπει να ενθαρρύνει τη διεθνή κοινότητα, τους εθνικούς ιατρικούς συλλόγους και τον κάθε γιατρό χωριστά να συμπαρίστανται στους γιατρούς ή στις οικογένειές τους που αντιμετωπίζουν απειλές ή αντίποινα γιατί αρνήθηκαν να υποστηρίξουν τη χρήση βασανιστηρίων ή άλλες μορφές σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης.
Συχνά τα βασανιστήρια προηγούνται κάθε δίκης και χρησιμοποιούνται ως μηχανισμός καταναγκαστικής ομολογίας και συλλογής πληροφοριών. Οι μορφές των βασανιστηρίων αποτελούν ένα ατελείωτο μακροσκελή κατάλογο. Οποιαδήποτε διαστροφή την οποία μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους μπορεί κάποιος να τη μεταφράσει και να χρησιμοποιηθεί ως βασανιστήριο. Έχουν περιγραφεί κάποιες μορφές που χρησιμοποιούνται συχνότερα π.χ. συστηματικοί ξυλοδαρμοί και χτυπήματα είτε με γροθιές, κλωτσιές, ξύλα, μαστίγια, υποκόπανος όπλων κτλ, φάλαγγας κατά τον οποίο δένονται τα πόδια και κτυπιούνται τα πέλματα με γκλοπ, ξύλα ή τα όπλα, telefono με κτυπήματα με τις παλάμες ταυτόχρονα και στα δύο αυτιά, χρήση νυσσόντων και τεμνόντων οργάνων (ξυράφια, καρφιά, μαχαίρια, γυαλιά, πυροβολισμοί) κρέμασμα, παλαιστινιακή κρεμάλα, υπερέκταση των άκρων, υποχρεωτική ορθοστασία, πρόκληση ασφυξίας (submarino = εμβύθινση της κεφαλής σε νερά ή ακαθαρσίες ή κουκούλωμα με πλαστική σακούλα μέχρι του ορίου του πνιγμού, εισπνοή αναθυμιάσεων), ηλεκτροσόκ και καψίματα σε όπλο το σώμα αλλά και ευαίσθητες περιοχές, σεξουαλικά βασανιστήρια, συστροφή όρχεων, ψυχολογικά βασανιστήρια (απειλές κατά του ατόμου, απομόνωση, αισθητηριακή αποστέρηση).
Μεγάλη επίδραση έχουν τα βασανιστήρια και στην ψυχική σφαίρα αυτού που τα έχει υποστεί. Έτσι μπορούν να παρατηρηθούν συμπτώματα από αυξημένο άγχος, διαταραχές του ύπνου, της μνήμης και της προσοχής, της libido, της διάθεσης, αδυναμία συγκέντρωσης, συναισθηματική αστάθεια, επιθετικότητα, προβλήματα κοινωνικοποίησης κ.α. Έχει περιγραφεί το σύνδρομο μετά από τραυματικό στρες (post traumatic stress syndrome, P.T.S.D.) το οποίο περιλαμβάνει όλες αυτές τις διαταραχές μετά από αυτή την ακραία μορφή εμπειρίας που δύναται να βιώσει κάποιος άνθρωπος με επακόλουθο την καταστροφή της φυσιολογικής ροής της ζωής του ατόμου. Οι επιβιώσαντες βασανιστηρίων μπορούν να επαναβιώνουν τα τραυματικά γεγονότα να καταφεύγουν σε κατάχρηση ουσιών, να έχουν διαταραχές στη σεξουαλικότητα, να έχουν έντονα συμπτώματα κατάθλιψης ή αντίθετα επίμονα συμπτώματα αυξημένης διεγερσιμότητας κτλ.
Η κλινική εξέταση ενός θύματος βασανιστηρίων απαιτεί το συσχετισμό όλων των παραμέτρων (χρόνος που παρήλθε από το βασανιστήριο, ακριβής περιγραφή σε σχέση με τα κλινικά ευρήματα, διανοητική κατάσταση, ψυχολογικός φόρτος, επαλήθευση των στοιχείων που αναφέρονται στους διάφορους επαγγελματίες κτλ). Επακόλουθα βασανιστηρίων μπορούν να είναι ευρήματα από όλα τα συστήματα του οργανισμού (διαταραχές αναπνευστικού ή του καρδιαγγειακού συστήματος, γαστρεντερικές διαταραχές, κακοποίηση δέρματος, ενδοκρινολογικά προβλήματα κ.ο.κ.). Συχνότερα προσβαλλόμενο οργανικό σύστημα είναι το μυοσκελετικό, ενώ μόνιμα και ανεξίτηλα χαραγμένα είναι τα βιώματα ενός θύματος βασανιστηρίων στο ψυχολογικό τομέα.
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου εργαστηριακά ευρήματα τα οποία συνδυάζονται με την κλινική εικόνα καταμαρτυρούν πως ο άνθρωπος υπέστη βασανιστήρια π.χ. σύνδρομα προσθίου και οπισθίου διαμερίσματος και σπινθηρογραφική μελέτη μετά από φάλαγγα, ιστολογικές αλλοιώσεις με νέκρωση και φυσαλιδώδεις πυρήνες στην επιδερμίδα σε χρήση ηλεκτρικού ρεύματος κτλ.
Σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχουν κλινικά ευρήματα π.χ. όταν κάποιος έχει υποστεί «εικονική εκτέλεση» ή κακοποίησαν μπροστά του ένα συγγενικό του πρόσωπο ή ακόμα σε περιπτώσεις όπου ως μέθοδοι βασανιστηρίων παρουσιάζονται ως ιατρική θεραπεία π.χ. χορήγηση φαρμάκων που προκαλούν πόνο ή είναι παραισθησιογόνα κτλ απαιτείται να επιστρατευτεί η φαντασία, η διαίσθηση και η επιστημονική γνώση του γιατρού για την αποκάλυψη των βασανιστηρίων.
Από το 1999 έχει καθιερωθεί από τον ΟΗΕ το Πρωτόκολλο της Κωνσταντινούπολης το οποίο είναι ένα αναγνωρισμένο εγχειρίδιο που βοηθά τους ιατρούς να διαγιγνώσκουν τα επακόλουθα βασανιστηρίων και να πιστοποιούν εάν κάποιος υπήρξε θύμα βασανιστηρίων ή όχι.
Η πρόληψη των βασανιστηρίων και η αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων αποτελούν σημαντικές προτεραιότητες για όλα τα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και για όλα τα κράτη ανά την υφήλιο. Μεγάλος αριθμός Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και προσώπων εργάζονται ακατάπαυστα για την πρόληψη των βασανιστηρίων και την ανακούφιση των δεινών των θυμάτων. Το Διεθνές Κέντρο για την αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων (IRCT) το οποίο ιδρύθηκε στην Κοπεγχάγη το 1984 παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης. Όλοι εμείς που έχουμε έρθει σε επαφή με θύματα βασανιστηρίων δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε και να εντείνουμε τις προσπάθειές μας ώστε αφενός να απαλλαγεί ο κόσμος από τα βασανιστήρια και αφετέρου να προσφέρουμε κατά το δυνατό περισσότερες υπηρεσίες στα θύματα και στις οικογένειές τους.
Tuesday, 5 August 2008
26η Ιουνίου Παγκόσμια Ημέρα Θυμάτων Βασανιστηρίων από τον ΟΗΕΒασανιστήρια - Πόσο μακριά μας είναι;
Copyright © Politis 30/06/2008
Αλήθεια πόσοι γνωρίζουμε ότι εξακολουθούν να υφίστανται τα βασανιστήρια; Οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας ότι τα βασανιστήρια είναι κάτι ξένο προς εμάς ή ότι έχουν περάσει στην ιστορία. Δυστυχώς, όμως σήμερα στον 21ο αιώνα, αυτά που αναφέρει ένα θύμα βασανιστηρίων δεν αποτελούν το σενάριο μιας φρικιαστικής φανταστικής ταινίας θρίλερ αλλά την ωμή πραγματικότητα.
Το Δεκέμβριο του 1998 κατά τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών καθιερώθηκε η 26η Ιουνίου ως Παγκόσμια Ημέρα για τη Στήριξη των Θυμάτων Βασανιστηρίων. Σύμφωνα με στοιχεία των Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Αμνηστίας υπερβαίνουν τα 50 εκατομμύρια οι εκτοπισμένοι είτε στην ίδια τους τη χώρα είτε σε άλλη χώρα (αιτούντες άσυλο, παράνομοι, προσωρινά διαμένοντες κτλ). Υπολογίζεται χωρίς να είναι βέβαιο λόγω μη καταγραφής των περιστατικών ότι ένα ποσοστό από 15 - 35% των ανωτέρω έχουν υποστεί βασανιστήρια.
Τα βασανιστήρια αποτελούν θεμελιώδη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και έχουν καταδικαστεί από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ως προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ενώ έχουν απαγορευτεί από εθνικούς και διεθνείς νόμους. Στο Άρθρο 1 του Πρώτου Μέρους της Σύμβασης κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας του 1984 τα βασανιστήρια ορίζονται σαν κάθε πράξη με την οποία, σωματικός ή ψυχικός πόνος ή έντονη οδύνη επιβάλλονται με πρόθεση σε ένα πρόσωπο, με σκοπό ιδίως να αποκτηθούν από αυτό ή από τρίτο πρόσωπο πληροφορίες ή ομολογίες, να τιμωρηθεί για μια πράξη που αυτό ή τρίτο πρόσωπο έχει διαπράξει ή είναι ύποπτο ότι την έχει διαπράξει, να εκφοβηθεί ή να εξαναγκασθεί αυτός ή τρίτο πρόσωπο, ή για κάθε άλλο λόγο που βασίζεται σε διάκριση οποιασδήποτε μορφής, εφόσον ένας τέτοιος πόνος ή οδύνη επιβάλλονται από δημόσιο λειτουργό ή κάθε άλλο πρόσωπο που ενεργεί με επίσημη ιδιότητα ή με την υποκίνηση ή τη συναίνεση ή την ανοχή του. Σύμφωνα δε με το Άρθρο 3 της ίδιας Σύμβασης κανένα κράτος μέλος δεν θα απελαύνει, δεν θα επαναπροωθεί ούτε θα εκδίδει πρόσωπο σε άλλο κράτος, όπου θα υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να πιστεύεται ότι αυτό το πρόσωπο θα κινδυνεύσει να υποστεί εκ νέου βασανιστήρια.
Εντούτοις, τα βασανιστήρια εξακολουθούν να γίνονται καθημερινά, σε παγκόσμια κλίμακα. Μάλιστα δε, θα περίμενε κανείς τα βασανιστήρια να λαμβάνουν χώρα μόνο σε κράτη που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση ή σε κράτη όπου υπάρχει βία και αυστηρή αστυνόμευση. Δυστυχώς, όμως, σύμφωνα με στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστίας, οι χώρες στις οποίες χρησιμοποιούνται τα βασανιστήρια σε τακτική βάση είναι πέραν των 150 παγκόσμια.
Μονάδα Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων
Λόγω της παγκοσμιοποίησης, κοινωνίες του λεγόμενου ανεπτυγμένου κόσμου έχουν έρθει σε επαφή με άτομα που έχουν υποστεί βασανιστήρια στις χώρες τους, με αποτέλεσμα να γίνει επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας κέντρου για τα θύματα των βασανιστηρίων σε όλες τις χώρες του κόσμου. Υπάρχουν πέραν των 200 τέτοιων κέντρων παγκόσμια. Ένα τέτοιο κέντρο δημιουργήσαμε και στην Κύπρο το οποίο ονομάσαμε "Μονάδα Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων" (URVT - Unit for the Rehabilitation of Victims of Torture) και εδρεύει στη Λευκωσία. Η Μονάδα σχεδιάστηκε βάσει του Ιατρικού Κέντρου Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανιστηρίων (Ι.Κ.Α.Θ.Β.) στην Αθήνα, που ανέλαβε την εκπαίδευση των επαγγελματιών που απαρτίζουν την Μονάδα μας (ιατρός, ψυχολόγος, κοινωνική λειτουργός, διοικητικός λειτουργός, και διευθύντρια προγράμματος). Το πρόγραμμα αποτελεί προϊόν συνεργασίας μεταξύ του Ι.Κ.Α.Θ.Β. στην Ελλάδα και του Ινστιτούτου Νευροεπιστήμης και Τεχνολογίας Κύπρου (C.N.T.I.) στη Λευκωσία. Αυτό το πρωτοποριακό πρόγραμμα είναι εφικτό με την χρηματοδότηση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων και της Υπηρεσίας Ασύλου και έχει σκοπό να βοηθήσει τα θύματα βασανιστηρίων, αλλά και τις οικογένειές τους, να ξανακτίσουν τη ζωή τους.
Η αποστολή μας είναι να βοηθήσουμε τα θύματα βασανιστηρίων προσφέροντας πολυδιάστατη θεραπεία και υπηρεσίες αποκατάστασης και να αυξήσουμε την ενημέρωση του κοινού για ζητήματα που αφορούν τα βασανιστήρια και την αποκατάσταση. Η καθολική θεραπευτική προσέγγιση που προσφέρει η Μονάδα εμπερικλείει μια πλήρη σειρά υπηρεσιών που περιλαμβάνει ιατρική περίθαλψη, ψυχολογική στήριξη, παροχή νομικών συμβουλών και άλλων κοινωνικών υπηρεσιών. Η μονάδα έχει στενή συνεργασία με δίκτυο εθελοντικών φορέων, ιατρών και μεταφραστών γλώσσας και κουλτούρας διαφόρων χωρών για να βοηθήσει τα θύματα βασανιστηρίων και τις οικογένειές τους να ανοικοδομήσουν τη ζωή τους.
Αυτή η Μονάδα χρειάζεται υποστήριξη από πολλούς εθελοντές οι οποίοι είτε θα βοηθούν στον επιστημονικό τομέα (γιατροί, δικηγόροι, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί κτλ.) είτε θα βοηθούν στη στήριξη των θυμάτων με διάφορους τρόπους (υλικούς ή πνευματικούς) όπου ο καθένας ευαισθητοποιημένος πολίτης μπορεί να βοηθήσει.
Η πρόληψη των βασανιστηρίων και η αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων αποτελούν σημαντικές προτεραιότητες για όλα τα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και για όλα τα κράτη ανά την υφήλιο. Μεγάλος αριθμός Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και προσώπων εργάζονται ακατάπαυστα για την πρόληψη των βασανιστηρίων και την ανακούφιση των θυμάτων. Το Διεθνές Κέντρο για την αποκατάσταση των θυμάτων βασανιστηρίων (IRCT), το οποίο ιδρύθηκε στην Κοπεγχάγη το 1984, παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης. Όλοι εμείς που έχουμε έρθει σε επαφή με θύματα βασανιστηρίων δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε και να εντείνουμε τις προσπάθειές μας ώστε αφενός να απαλλαγεί ο κόσμος από τα βασανιστήρια και αφετέρου να προσφέρουμε κατά το δυνατόν περισσότερες υπηρεσίες στα θύματα και στις οικογένειές τους.
Torture victims need more help
Copyright © Cyprus Mail 2008
DESPITE 60 years of illegality, torture is still a common practice in the world, noted the UN Secretary-general Ban Ki-moon yesterday, in his speech marking the international day in support of victims of torture.
“Torture is a profound abuse of human rights and a horrific aberration of the human conscience,” he said.
Article 5 of the Universal Declaration of Human Rights strictly prohibits torture under any and all circumstances.
“And yet, 60 years since the adoption of the Declaration, torture persists, devastating millions of victims and their families,” he added.
The UN chief said the UN Day Against Torture was an occasion to remember those who have suffered torture and even died.
“It is also a call to speak out and take action on their behalf and against all those who commit torture and all forms of cruel, inhuman and degrading treatment,” he said.
The day was also marked by the Unit for the Rehabilitation of Victims of Torture (URVT), which opened in
The unit provides multidisciplinary treatment and rehabilitation services mainly for refugees and asylum seekers that have suffered torture in their own countries. A four-member team trained in
According to Ioannidou, asylum seekers are sent to the unit by the Asylum Service for examination if they have claimed to be victims of torture.
“First, we need to establish what the problem is, then to what extent they’ve been tortured, then we look at rehabilitation,” she said.
If the team confirms signs of psychological or physical torture, then the unit issues a certificate which is used in the person’s asylum application. However, even when torture has been established, the applicant may still wait three years until a verdict is given on their application.
“This is a problem. The asylum service doesn’t have the mechanism to fast track those who are tortured. I feel their cases should be processed much quicker,” said Ioannidou.
Examples of torture include physical torture but also psychological, like the constant fear of being jailed for your political beliefs, or the effects of living in a war zone.
“You have to be sensitive to each case. Sometimes psychological torture is worse than physical torture. Many cases involve police torture, or men raped by men, women being raped, and persecution for religious or political beliefs.
“The majority are Kurds from
Sometimes, those who come to the unit don’t want help. But others clearly do, like the man who suffered repeated rape in jail, or the Iranian cancer sufferer who was also repeatedly raped in jail. A single mother was thrown from the fifth floor of a building and broke almost every bone in her body.
“These people are definitely victims of torture and require long-term rehabilitation,” said Ioannidou.
“The biggest problem for them now is waiting for the government to decide whether they can stay or have to leave. They are in a state of limbo, which adds a lot of psychological pressure,” she added.
Despite its two years in operation, the unit has only issued nine certificates to victims of torture, due to the long period necessary for an application to get processed.
However, the unit cares for 42 regular clients, three of which are recognised refugees.
“Over the past two years, we can see that some of our clients have made substantial progress, in that they have moved from a situation of desperation (both emotional and psychological) to one where they feel comfortable (even integrated) in Cypriot society and have steady jobs. Their children have learned Greek and go to Greek speaking schools, and they are creating a life for themselves here and finding happiness,” concluded Ioannidou.
To contact the unit, call 22-873820
Strengthening of Youth Civil Society Intitiatives through EU and Neighbouring Countries' Networking
Project action will target youth at the age of 14 – 24 years from Sokuluk and Alamudyun regions (Kyrgyzstan), Almaty, Medeu region (Kazakhstan), Greece and Cyprus.
For more information please contact Kerstin Wittig.
Strengthening Asylum in Cyprus
Monday, 4 August 2008
Global Connections - Local Citizens Making Global Connections through Education
It aims to:
- Raise awareness in Cyprus, Lithuania, Scotland, Ireland and Bulgaria about development issues and about the interdependence of EU countries and countries of the developing world;
- Engage educators and youth to take action in support of the developing countries;
- Build capacity among educators to integrate Development Education in their lesson plans.
Youth Ambassadors for Millennium Development Goals (MDGs)
Over a period of two years, the project aims to raise awareness about the Millennium Development Goals both among young people and the public at large in
- Raising awareness about the Millennium Development Goals and the interdependence between the EU and developing world;
- Involving young citizens in actions related to development education;
- Introducing a Global Dimension into civic activities already taking place in the four participating countries.
UCVYROK
UCYVROK
please see our project website for more details at:
http://ucyvrok.wetpaint.com or email project coordinator Larry Fergeson
Become a JOURNALIST for our online radio and portal!
If you are a journalism student or interested in journalism as well as in development issues, please contact us! We also offer basic training in journalism and radio techniques.
For more information please contact kerstinwittig@gmail.com or go to http://cy.youth4world.com.
SDDP in Italy
(Uniting for Citizenship and participation:
Youth promoting Vulnerable groups' Rights, Opportunities and Knowledge)
a Structured Dialogic Design Process (SDDP) co-laboratory was held in Pisa, Italy focusing on the regional challenges faced by the fact of cultural diversity. The co-lab took place on 4 and 5 July with our old member state partners from:
Germany - JBE - Forum für europäische Begegnungen (Jugend bewegt Europa) e.V.
France - ADICE - Association pour le Développement des Initiatives Citoyennes et
Européennes
Italy - UniTS - Università del Terzo Settore
Greece - ANTIGONE - Information Centre on Racism, Ecology, Peace and Non Violence.
For more information please go to our project website at
http://ucyvrok.wetpaint.com/